Σάββατο, 7 Απριλίου 2012

Εφηβος των Αντικυθήρων


  Ο «Εφηβος των Αντικυθήρων» (340-330 π.κ.χ.), πρόκειται για ένα αριστουργηματικό χάλκινο άγαλμα, το οποίο βρέθηκε σε αρχαίο ναυάγιο στην τοποθεσία «Βλυχάδια» των Αντικυθήρων, στις αρχές του 1900. Στο υψωμένο δεξί του χέρι πρέπει να κρατούσε κάποιο σφαιρικό αντικείμενο, όπως διαπιστώνεται από την κλίση των δαχτύλων. Τι ήταν αυτό μόνο υποθέσεις μπορούν να γίνουν. Ίσως κρατούσε το κεφάλι Μέδουσας και σε αυτήν την περίπτωση ταυτίζεται με τον Περσέα. Εάν όμως κρατούσε μήλο θα πρέπει να παριστανόταν ο Πάρης.

  Συμπληρώσεις έχουν γίνει στη βάση του λαιμού, στον αριστερό ώμο, στην περιοχή του θώρακα, του υπογαστρίου και στο άνω μέρος των γλουτών. Επιδιόρθωση έχει γίνει στον εξωτερικό αστράγαλο του αριστερού σκέλους. Λείπουν τα αντικείμενα που έφερε κάποτε στα χέρια και οι άλλοτε ένθετες ίριδες των ματιών.

Το άγαλμα συγκολλήθηκε για πρώτη φορά το 1901 από τον Έλληνα γλύπτη Π. Καλούδη. Μία δεύτερη ανεπιτυχής προσπάθεια έγινε το 1902 από τον Γάλλο γλύπτη Αl. Andre. Το τελικό αποτέλεσμα της ανασύστασής του οφείλεται σε ομάδα ειδικών, στην οποία συμμετείχαν οι γλύπτες Α. Παναγιωτάκης και συμβουλευτικά ο Ν. Περαντινός, ο αρχιτεχνίτης Ι. Μπάκουλης, ο ζωγράφος Α. Κοντόπουλος και ο χημικός Β. Ζήσης του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου. Η εργασία, που διήρκεσε από το 1947 έως το 1953, ήταν υπό την εποπτεία και τη συνεχή καθοδήγηση του τότε διευθυντή του Μουσείου, Χρ. Καρούζου.

Κατά την ανασύστασή του διαπιστώθηκε, από τις υπάρχουσες «ραφές», ότι το άγαλμα κατασκευάστηκε με την έμμεση μέθοδο χύτευσης από 12 χωριστά τμήματα. Τα ένθετα, από διαφορετικά υλικά, μέρη (βολβοί και ίριδες των ματιών, βλεφαρίδες από μετάλλινα ελάσματα, χείλη και θηλές στήθους από κοκκινόχρωμο κράμα καθαρότερου χαλκού, δόντια από μετάλλινα ελάσματα) τοποθετήθηκαν πριν από τη συγκόλληση των χωριστά χυμένων τμημάτων.

Ο νεαρός, γυμνός άνδρας παριστάνεται όρθιος, κατενώπιον. Στηρίζεται με ολόκληρο το πέλμα στο αριστερό σκέλος, ενώ το δεξί, λυγισμένο στο γόνατο, φέρεται λοξά προς τα δεξιά και πίσω ακουμπώντας με τα δύο εσωτερικά ακροδάχτυλα στο έδαφος. Ανασηκώνει και προβάλλει διαγώνια το δεξί χέρι, ενώ έχει το αριστερό, χαμηλωμένο, χαλαρό, αρκετά κοντά στο σώμα. Στρέφει έντονα την κεφαλή προς την πλευρά του άνετου σκέλους, χωρίς να επικεντρώνει το βλέμμα προς το αντικείμενο που έφερε κάποτε στο δεξί χέρι. Η κοντή κόμη οργανώνεται σε κυματοειδείς αλληλοκαλυπτόμενους βοστρύχους, αποδοσμένους με ιδιαίτερη λεπτομέρεια και πλαστικότητα.







Blog Widget by LinkWithin

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου