Παρασκευή, 15 Ιουνίου 2012

Ο Θρησκευτικός χαρακτήρας των Ολυμπιακών αγώνων


Αρχικά, οι πανελλήνιες θρησκευτικές τελετές που λάμβαναν χώρα σε διάφορους τόπους είχαν αφορμή διάφορα γεγονό­τα. Συνδέθηκαν με αγροτικές λατρείες, με τελετές της βλαστήσεως ή με τη λατρεία κάποιου θεού ή ήρωα. Στις θρησκευτικές αυτές γιορτές καθιερώθηκε να τελούνται και αθλητικοί αγώνες. Οι αθλη­τές προσέρχονταν στο στίβο να αγωνιστούν για αληθινές αξίες ζητώντας τη θεϊκή συνδρομή στην προσπάθειά τους. Η νίκη τους πάλι, ήταν μια ευγενική προσφορά στο θεό. Αυτή η σύνδεση θρη­σκείας και αγώνων παρουσίαζε τη νίκη ως δώρο θεϊκό και οποια­δήποτε παραβίαση των κανόνων ενός τίμιου αγωνίσματος ήταν πράξη ανίερη και βλάσφημη. Τα Ολύμπια ως θρησκευτική τελετή είχαν αρχικά νεκρικό χαρακτήρα. Με την επικράτηση όμως των θεών του Ολύμπου οι παλαιότερες λατρείες παραμερίστηκαν.

Αρχικά οι Πισάτες στην Ολυμπία τιμούσαν τον Πέλοπα, τον μυθι­κό ιδρυτή των αγώνων, αργότερα όμως οι Ηλείοι επέβαλαν τη λατρεία του Δία. Ωστόσο κοντά στο ναό του Δία παρέμεινε χώρος ιερός και σεβάσμιος, το Πελόπιο, και κάθε χρόνο θυσίαζαν ένα μαύρο κριό προς τιμή του Πέλοπα, που συμβόλιζε τον αρχικό νεκρικό χαρακτήρα των αγώνων. Κανείς άλλος λαός στην αρχαιό­τητα δεν αγάπησε με τέτοιο πάθος τον αθλητισμό και δεν ανέ­πτυξε το αγωνιστικό πνεύμα σε τόσο υψηλό βαθμό όσο οι αρχαί­οι Έλληνες. Η αγάπη τους για την άμιλλα κυριάρχησε σε όλες τις εκδηλώσεις της ζωής και της τέχνης τους. Πίστευαν ότι τα αθλή­ματα όχι μόνο ψυχαγωγούν αλλά γυμνάζουν τόσο το σώμα όσο και το πνεύμα, συμβάλλοντας στην ανάπτυξη όλων των αρετών.
Blog Widget by LinkWithin

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου