Παρασκευή, 20 Ιανουαρίου 2012

Ομηρικοί Ύμνοι - Εις Απόλλωνα Πύθιον

να, κα Λυκίην κα Μονίην ρατεινν
κα Μίλητον* χεις, ναλον* πόλιν μερόεσσαν,       
ατς δ' α Δήλοιο περικλύστοιο μέγ' νάσσεις.

εσι+ δ φορμίζων Λητος ρικυδέος υἱὸς
φόρμιγγι γλαφυρ πρς+ Πυθ πετρήεσσαν,
μβροτα εματ' χων τεθυωμένα*: τοο δ φόρμιγξ
χρυσέου π πλήκτρου καναχν χει* μερόεσσαν.       
νθεν δ πρς λυμπον+ π χθονός, στε+ νόημα+,
εσι Δις πρς δμα θεν μεθ' μήγυριν λλων.
ατίκα δ' θανάτοισι μέλει κίθαρις κα οιδή:
Μοσαι μέν θ' μα* πσαι μειβόμεναι π καλ
μνεσίν α θεν δρ' μβροτα δ' νθρώπων       
τλημοσύνας, σ' χοντες π' θανάτοισι θεοσι
ζώουσ' φραδέες* κα μήχανοι, οδ δύνανται
ερέμεναι θανάτοιό τ' κος κα γήραος λκαρ:
ατρ υπλόκαμοι Χάριτες κα ύφρονες ραι
ρμονίη θ' βη τε Δις θυγάτηρ τ' φροδίτη       
ρχεντ' λλήλων π καρπ χερας χουσαι:
τσι μν οτ' ασχρ μεταμέλπεται* οτ' λάχεια,
λλ μάλα μεγάλη τε δεν κα εδος γητή,
ρτεμις οχέαιρα μότροφος πόλλωνι.
ν δ' α τσιν ρης κα ύσκοπος ργειφόντης       
παίζουσ': ατρ Φοβος Α'πόλλων γκιθαρίζει
καλ κα ψι βιβάς*: αγλη δέ μιν μφιφαείνει
μαρμαρυγαί* τε ποδν κα υκλώστοιο χιτνος.
ο δ' πιτέρπονται θυμν μέγαν* εσορόωντες*
Λητώ τε χρυσοπλόκαμος κα μητίετα Ζες       
υα φίλον παίζοντα μετ' θανάτοισι θεοσι.

πς τ' ρ σ' μνήσω πάντως ευμνον όντα;
έ σ' ν μνηστρσιν είδω κα φιλότητι*,
ππως μνωόμενος* κιες ζαντίδα* κούρην
σχυ' μ' ντιθέ λατιονίδη είππ;       
μα Θόρβαντι Τριοπέ* γένος, μ' ρευθε*;
μα Λευκίππ κα Λευκίπποιο δάμαρτι
... πεζός, δ' πποισιν: ο μν Τρίοπός γ' νέλειπεν.
ς τ πρτον χρηστήριον νθρώποισι
ζητεύων κατ γααν βης, κατηβόλ' πολλον;       
Πιερίην μν πρτον π' Ολύμποιο κατλθες:
Λέκτον* τ' μαθοέντα παρέστιχες δ' νινας
κα δι Πεῤῥαιβούς: τάχα δ' ες αωλκν κανες,
Κηναίου τ' πέβης ναυσικλειτς Εβοίης.
στς δ' π Ληλάντ πεδί: τό τοι οχ δε θυμ       
τεύξασθαι νηόν τε κα λσεα δενδρήεντα.
νθεν δ' Εριπον διαβάς, κατηβόλ' πολλον,
βς ν' ρος ζάθεον, χλωρόν: τάχα δ' ξες π' ατο
ς Μυκαλησσν ἰὼν κα Τευμησσν λεχεποίην.

Θήβης δ' εσαφίκανες δος καταειμένον λη*:       
ο γάρ πώ τις ναιε βροτν ερ ν Θήβ,
οδ' ρα πω τότε γ' σαν ταρπιτο οδ κέλευθοι
Θήβης μ πεδίον πυρηφόρον, λλ' χεν λη.

νθεν δ προτέρω κιες, κατηβόλ' πολλον,
γχηστν δ' ξες, Ποσιδήιον γλαν λσος:       
νθα νεοδμς πλος ναπνέει χθόμενός περ
λκων ρματα καλά: χαμα δ' λατρ γαθός περ
κ δίφροιο θορν δν ρχεται*: ο δ τέως μν
κείν'* χεα* κροτέουσι νακτορίην φιέντες.
ε δέ κεν ρματ' γσιν ν λσεϊ δενδρήεντι,       
ππους μν κομέουσι*, τ δ κλίναντες* ἐῶσιν:
ς γρ τ πρώτισθ' σίη γένεθ': ο δ νακτι
εχονται*, δίφρον δ θεο τότε μορα φυλάσσει.

νθεν δ προτέρω κιες, κατηβόλ' πολλον:
Κηφισσν δ' ρ' πειτα κιχήσαο καλλιρέεθρον,       
ς τε Λιλαίηθεν προχέει καλλίῤῥοον δωρ.
τν διαβάς, κάεργε, κα καλέην πολύπυργον
νθεν ρ' ες λίαρτον φίκεο ποιήεντα.

βς δ' π Τελφούσης*: τόθι τοι δε χρος πήμων
τεύξασθαι νηόν τε κα λσεα δενδρήεντα:       
στς δ μάλ' γχ' ατς κα μιν πρς μθον ειπες:

Τελφοσ', νθάδε δ φρονέω περικαλλέα νην
νθρώπων τεξαι χρηστήριον, οτε μοι αε
νθάδ' γινήσουσι τεληέσσας κατόμβας,
μν σοι Πελοπόννησον πίειραν χουσιν       
δ' σοι Ερώπην τε κα μφιρύτας κατ νήσους,
χρησόμενοι: τοσιν δέ κ' γ νημερτέα βουλν
πσι θεμιστεύοιμι* χρέων ν πίονι νη.

ς επν διέθηκε* θεμείλια Φοβος πόλλων
ερέα κα μάλα μακρ διηνεκές: δ δοσα       
Τελφοσα κραδίην χολώσατο επέ τε μθον:


φοβε ναξ κάεργε, πος τί τοι ν φρεσ θήσω.
νθάδ' πε φρονέεις τεξαι περικαλλέα νην
μμεναι νθρώποις χρηστήριον, οτε τοι αε
νθάδ' γινήσουσι τεληέσσας κατόμβας:       
λλ' κ τοι ρέω, σ δ' ν φρεσ βάλλεο σσι,
πημανέει σ' αε κτύπος ππων κειάων
ρδόμενοί τ' ορες μν ερν π πηγέων:
νθα τις νθρώπων βουλήσεται εσοράασθαι
ρματά τ' εποίητα κα κυπόδων κτύπον* ππων       
νηόν τε μέγαν κα κτήματα πόλλ' νεόντα.
λλ' ε δή τι πίθοιο, σ δ κρείσσων κα ρείων
σσί, ναξ, μέθεν, σε δ σθένος στ μέγιστον,
ν Κρίσ ποίησαι π πτυχ Παρνησοο.
νθ' οθ' ρματα καλ δονήσεται οτε τοι ππων       
κυπόδων κτύπος σται ύδμητον περ βωμόν,
λλά τοι* ς προσάγοιεν ηπαιήονι δρα
νθρώπων κλυτ φλα: σ δ φρένας+ μφιγεγηθς
δέξαι' ερ καλ περικτιόνων νθρώπων.
ς εποσ' κάτου πέπιθε φρένας, φρα ο ατ       
Τελφούσ κλέος εη π χθονί, μηδ' κάτοιο.

νθεν δ προτέρω κιες, κατηβόλ' πολλον:
ξες δ' ς Φλεγύων* νδρν πόλιν βριστάων,
ο Δις οκ λέγοντες π χθον ναιετάασκον
ν καλ βήσσ Κηφισίδος* γγύθι λίμνης.       
νθεν καρπαλίμως προσέβης πρς δειράδα θύων*
κεο δ' ς Κρίσην π Παρνησν νιφόεντα,
κνημν πρς Ζέφυρον τετραμμένον, ατρ περθεν+
πέτρη+ πικρέμαται+, κοίλη δ' ποδέδρομε βσσα,
τρηχε': νθα ναξ τεκμήρατο Φοβος πόλλων       
νην ποιήσασθαι πήρατον επέ τε μθον:

νθάδε δ φρονέω τεξαι περικαλλέα νην
μμεναι νθρώποις χρηστήριον, οτε μοι αε
νθάδ' γινήσουσι τεληέσσας κατόμβας,
μν σοι Πελοπόννησον πίειραν χουσιν,       
δ' σοι Ερώπην τε κα μφιρύτας κατ νήσους,
χρησόμενοι: τοσιν δ' ρ' γ νημερτέα βουλν
πσι θεμιστεύοιμι χρέων ν πίονι νη.

ς επν διέθηκε θεμείλια Φοβος πόλλων
ερέα κα μάλα μακρ διηνεκές: ατρ π' ατος       
λάινον οδν θηκε Τροφώνιος δ' γαμήδης,
υέες ργίνου*, φίλοι θανάτοισι θεοσιν*:
μφ δ νην νασσαν* θέσφατα φλ' νθρώπων
ξεστοσιν λάεσσιν, οίδιμον μμεναι αεί*.

γχο δ κρήνη καλλίῤῥοος, νθα δράκαιναν*       
κτενεν ναξ, Δις υός, π κρατεροο βιοο,
ζατρεφέα, μεγάλην, τέρας γριον, κακ πολλ
νθρώπους ρδεσκεν π χθονί, πολλ μν ατούς,
πολλ δ μλα ταναύποδ', πε πέλε πμα δαφοινόν.
κα ποτε δεξαμένη χρυσοθρόνου τρεφεν ρης       
δεινόν τ' ργαλέον τε Τυφάονα*, πμα βροτοσιν:
ν ποτ' ρ' ρη τικτε χολωσαμένη Δι πατρί,
νίκ' ρα Κρονίδης ρικυδέα γείνατ' θήνην
ν κορυφ: δ' αψα χολώσατο πότνια ρη
δ κα γρομένοισι μετ' θανάτοισιν ειπε: 

κέκλυτέ μευ, πάντες τε θεο πσαί τε θέαιναι,
ς μ' τιμάζειν ρχει νεφεληγερέτα Ζες
πρτος, πεί μ' λοχον ποιήσατο κέδν' εδυαν:
κα νν νόσφιν μεο τέκε γλαυκπιν θήνην,
πσιν μακάρεσσι μεταπρέπει θανάτοισιν:       
ατρ γ' πεδανς γέγονεν μετ πσι θεοσι
πας μς φαιστος, ικνς πόδας, ν τέκον* ατή:
σχος μο κα νειδος ν οραν ντε κα ατή]       
ῥῖψ' ν χερσν λοσα κα μβαλον ερέι πόντ:
λλά Νηρος θυγάτηρ* Θέτις ργυρόπεζα
δέξατο κα μετ σι κασιγνήτσι κόμισσεν.       
ς φελ' λλο θεοσι χαρίζεσθαι μακάρεσσι.
σχέτλιε, ποικιλομτα, τί νν μητίσεαι λλο;
πς τλης οος τεκέειν γλαυκπιν θήνην;
οκ ν γ τεκόμην; κα σ κεκλημένη μπης
α ' ν θανάτοισιν, ο ορανν ερν χουσι.       
φράζεο νν μή τοί τι κακν μητίσομ' πίσσω.       
κα νν μέντοι γ τεχνήσομαι, ς κε γένηται
πας μός, ς κε θεοσι μεταπρέποι θανάτοισιν,
οτε σν ασχύνασ' ερν λέχος οτ' μν ατς.
οδέ τοι ες ενν πωλήσομαι, λλ' π σεο
τηλόθ' οσα θεοσι μετέσσομαι θανάτοισιν.
      
ς εποσ' π νόσφι θεν κίε χωομένη κρ.
ατίκ' πειτ' ρτο βοπις πότνια ρη,
χειρ* καταπρηνε δ' λασε χθόνα* κα φάτο μθον:

κέκλυτε νν μευ, Γαα κα Ορανς ερς περθεν       
Τιτνές τε θεοί*, το π χθον ναιετάοντες
Τάρταρον μφ μέγαν, τν ξ νδρες τε θεοί τε*:
ατο νν μευ πάντες κούσατε κα δότε παδα
νόσφι Διός, μηδέν τι βίην πιδευέα κείνου:
λλ' γε φέρτερος στω*, σον Κρόνου ερύοπα Ζεύς.
ς ρα φωνήσασ' μασε* χθόνα χειρ παχεί:       
κινήθη δ' ρα Γαα φερέσβιος*: δ δοσα*
τέρπετο* ν κατ θυμόν: ίετο γρ τελέεσθαι.
κ τούτου δ πειτα τελεσφόρον* ες νιαυτν
οτε πότ' ες ενν Δις λυθε μητιόεντος,
οτε πότ' ς θκον πολυδαίδαλον, ς τ πάρος περ       
ατ φεζομένη πυκινς φραζέσκετο βουλάς:
λλ' γ' ν νηοσι πολυλλίστοισι μένουσα
τέρπετο ος εροσι βοπις πότνια ρη.
λλ' τε δ μνές τε κα μέραι ξετελεντο
ψ περιτελλομένου τεος κα πήλυθον ραι,       
δ' τεκ' οτε θεος ναλίγκιον οτε βροτοσι,
δεινόν τ' ργαλέον τε Τυφάονα, πμα βροτοσιν.
ατίκα τόνδε λαβοσα βοπις πότνια ρη
δκεν πειτα φέρουσα κακ* κακόν: δ' πέδεκτο.
ς κακ πόλλ' ρδεσκεν γακλυτ φλ' νθρώπων:       
ς τ γ' ντιάσειε+, φέρεσκέ+ μιν* ασιμον+ μαρ+,
πρίν+ γέ ο ἰὸν+ φκε ναξ κάεργος πόλλων+
καρτερόν: δ' δύνσιν ρεχθομένη χαλεπσι
κετο μέγ' σθμαίνουσα κυλινδομένη κατ χρον.
θεσπεσίη δ' νοπ γένετ' σπετος: δ καθ' λην        
πυκν μάλ' νθα κα νθα λίσσετο, λεπε* δ θυμν
φοινν ποπνείουσ': δ' πηύξατο Φοβος πόλλων:

νταυθο νν πύθευ π χθον βωτιανείρ:
οδ σύ γε ζώουσα κακν δήλημα βροτοσιν
σσεαι, ο γαίης πολυφόρβου καρπν δοντες       
νθάδ' γινήσουσι τεληέσσας κατόμβας:
οδέ τί τοι θάνατόν γε δυσηλεγέ' οτε Τυφωες
ρκέσει οτε Χίμαιρα* δυσώνυμος, λλά σέ γ' ατο
πύσει Γαα μέλαινα κα λέκτωρ περίων*.

ς φάτ' πευχόμενος: τν δ σκότος σσε κάλυψε.       
τν δ' ατο κατέπυσ' ερν μένος* ελίοιο,
ξ ο νν Πυθ κικλήσκεται: ο δ νακτα
Πύθιον* γκαλέουσιν πώνυμον, ονεκα κεθι
ατο* πσε πέλωρ μένος ξέος ελίοιο.

κα τότ' ρ' γνω σιν ν φρεσ Φοβος πόλλων,       
ονεκά μιν κρήνη καλλίῤῥοος ξαπάφησε:
β δ' π Τελφούσ κεχολωμένος, αψα δ' κανε:
στ δ μάλ' γχ' ατς καί μιν πρς μθον ειπε:

Τελφοσ', οκ ρ' μελλες μν νόον ξαπαφοσα
χρον χουσ' ρατν προρέειν καλλίῤῥοον δωρ+.       
νθάδε δ κα μν κλέος σσεται, οδ σν οης.

κα π ίον σε ναξ κάεργος πόλλων
πετραίς προχυτσιν, πέκρυψεν δ έεθρα*
κα βωμν ποιήσατ' ν λσεϊ δενδρήεντι,
γχι μάλα κρήνης καλλιῤῥόου: νθαδ' νακτι       
πάντες πίκλησιν Τελφουσί εχετόωνται,
ονεκα Τελφούσης ερς σχυνε έεθρα.

κα τότε δ κατ θυμν φράζετο* Φοβος Απόλλων,
οστινας νθρώπους ργείονας εσαγάγοιτο,
ο θεραπεύσονται Πυθο νι πετρηέσσ:       
τατ' ρα ρμαίνων* νόησ' π ονοπι πόντ
να θοήν: ν δ' νδρες σαν πολέες τε κα σθλοί,
Κρτες π Κνωσο* Μινωίου, ο α νακτι
ερά τε έζουσι κα γγέλλουσι θέμιστας
φοίβου πόλλωνος* χρυσαόρου*, ττι κεν επ       
χρείων κ δάφνης γυάλων πο* Παρνησοο.
ο μν π πρξιν κα χρήματα νη μελαίν
ς Πύλον* μαθόεντα Πυλοιγενέας* τ' νθρώπους
πλεον*: ατρ τοσι συνήντετο Φοβος πόλλων:
ν πόντ δ' πόρουσε δέμας δελφνι* οικς       
νη θο κα κετο πέλωρ μέγα τε δεινόν τε:
τν δ' οτις κατ θυμν πεφράσαθ' στε νοσαι
[κβάλλειν δ' θελον δελφν': δ να μέλαιναν]       
πάντοσ' νασσείσασκε, τίνασσε δ νήια δορα.
ο δ' κέων ν νη καθήατο δειμαίνοντες:
οδ' ο γ' πλ' λυον κοίλην ν να μέλαιναν,       
οδ' λυον λαφος* νης κυανοπρώροιο,
λλ' ς τ πρώτιστα κατεστήσαντο βοεσιν,
ς πλεον: κραιπνς δ Νότος κατόπισθεν πειγε*
να θοήν: πρτον δ παρημείβοντο Μάλειαν,
πρ δ Λακωνίδα γααν λιστέφανον πτολίεθρον       
ξον κα χρον τερψιμβρότου ελίοιο*,
Ταίναρον, νθα τε μλα βαθύτριχα βόσκεται αε
ελίοιο νακτος, χει δ' πιτερπέα χρον.
ο μν ρ' νθ' θελον να σχεν δ' ποβάντες
φράσσασθαι μέγα θαμα κα φθαλμοσιν δέσθαι,       
ε μενέει νης γλαφυρς δαπέδοισι* πέλωρον
ες οδμ' λιον πολυί̈χθυον ατις ρούσει.
λλ' ο πηδαλίοισιν πείθετο νης εεργής,
λλ παρκ Πελοπόννησον πίειραν χουσα*
ι' δόν*: πνοι δ ναξ κάεργος πόλλων       
ηιδίως θυν': δ πρήσσουσα κέλευθον
ρήνην κανε κα ργυφέην ρατεινν
κα Θρύον, λφειοο πόρον, κα ύκτιτον Απυ
κα Πύλον μαθόεντα Πυλοιγενέας τ' νθρώπους.
β δ παρ Κπουνος κα Χαλκίδα κα παρ Δύμην       
δ παρ' λιδα δαν, θι κρατέουσιν πειοί*.
ετε* Φερς πέβαλλεν, γαλλομένη Δις ορ,
καί* σφιν πκ νεφέων θάκης τ' ρος απ πέφαντο
Δουλίχιόν τε Σάμη τε κα λήεσσα Ζάκυνθος.
λλ' τε δ Πελοπόννησον παρενίσατο πσαν       
κα δ π Κρίσης* κατεφαίνετο κόλπος πείρων,
στε δικ Πελοπόννησον πίειραν έργει:
λθ' νεμος Ζέφυρος μέγας, αθριος, κ Δις ασης,
λάβρος παιγίζων ξ αθέρος, φρα τάχιστα
νης νύσειε θέουσα θαλάσσης λμυρν δωρ.       
ψοῤῥοι δ πειτα πρς ἠῶ τ' έλιόν τε
πλεον: γεμόνευε δ' ναξ Δις υἱὸς πόλλων:
ξον δ' ς Κρίσην εδείελον, μπελόεσσαν,
ς λιμέν': δ' μάθοισιν χρίμψατο* ποντοπόρος νης.

νθ' κ νης ρουσε ναξ κάεργος πόλλων,       
στέρι εδόμενος μέσ ματι: το δ' π πολλα
σπινθαρίδες πωτντο, σέλας δ' ες ορανν κεν:
ς δ' δυτον κατέδυσε δι τριπόδων ριτίμων*.
νθ' ρ' γε φλόγα δαε πιφαυσκόμενος τ κλα:
πσαν δ Κρίσην κάτεχεν σέλας: α δ' λόλυξαν       
Κρισαίων λοχοι καλλίζωνοί τε θύγατρες
Φοίβου π ιπς: μέγα* γρ δέος* μβαλ'* κάστ*.
νθεν δ' ατ' π να νόημ' ς λτο* πέτεσθαι+,
νέρι εδόμενος αζη τε κρατερ τε,
πρωθήβ, χαίτς ελυμένος ερέας μους:       
καί σφεας φωνήσας πεα πτερόεντα προσηύδα:

ξενοι, τίνες στέ; πόθεν πλεθ' γρ κέλευθα;
τι κατ* πρξιν μαψιδίως λάλησθε*
οά τε ληιστρες περ λα, τοί τ' λόωνται
ψυχς παρθέμενοι, κακν λλοδαποσι φέροντες;       
τίφθ' οτως σθον τετιηότες*, οδ' π γααν
κβτ', οδ καθ' πλα μελαίνης νης θεσθε;
ατη μέν γε δίκη πέλει νδρν λφηστάων,
ππότ' ν κ πόντοιο ποτ χθον νη μελαίν
λθωσιν καμάτ δηκότες, ατίκα δέ σφεας       
σίτοιο γλυκεροο περ φρένας μερος αρε.

ς φάτο καί σφιν θάρσος ν στήθεσσιν θηκε.
τν κα μειβόμενος Κρητν* γς ντίον ηδα:
ξεν', πε ο μν γάρ τι καταθνητοσι οικας,
ο δέμας οδ φυήν, λλ' θανάτοισι θεοσιν,       
ολέ τε κα μέγα χαρε, θεο δέ τοι λβια δοεν.
καί μοι τοτ' γόρευσον τήτυμον, φρ' ε εδ:
τίς δμος; τίς γαα; τίνες βροτο γγεγάασιν;
λλ γρ φρονέοντες πεπλέομεν μέγα λατμα
ς Πύλον κ Κρήτης, νθεν γένος εχόμεθ' εναι:       
νν δ' δε ξν νη κατήλθομεν ο τι κόντες,
νόστου έμενοι, λλην δόν, λλα κέλευθα:
λλά τις θανάτων δερ' γαγεν οκ θέλοντας.

τος δ' παμειβόμενος προσέφη κάεργος πόλλων:
ξενοι, το Κνωσν πολυδένδρεον μφενεμεσθε       
τ πρίν, τρ νν οκ θ' πότροποι ατις σεσθε
ς τε πόλιν ρατν κα δώματα καλ καστος
ς τε φίλας λόχους: λλ' νθάδε πίονα νην
ξετ' μν πολλοσι τετιμένον* νθρώποισιν.
εμ δ' γ Δις υός, πόλλων δ' εχομαι εναι:       
μέας δ' γαγον νθάδ' πρ μέγα λαμα θαλάσσης,
ο τι κακ φρονέων, λλ' νθάδε πίονα νην
ξετ' μν πσιν μάλα τίμιον νθρώποισι,
βουλάς τ' θανάτων εδήσετε, τν ότητι
αε τιμήσεσθε διαμπερς ματα πάντα.       
λλ' γεθ', ς ν γ επω, πείθεσθε τάχιστα:
στία+ μν πρτον+ κάθετον+ λύσαντε+ βοείας+,
να δ' πειτα θον μν π' πείρου ρύσασθε,
κ δ κτήμαθ' λεσθε κα ντεα* νης ίσης
κα βωμν ποιήσατ' π ηγμνι θαλάσσης:       
πρ δ' πικαίοντες πί τ' λφιτα λευκ θύοντες
εχεσθαι δ πειτα παριστάμενοι περ βωμόν.
ς μν γ τ πρτον ν εροειδέι πόντ
εδόμενος δελφνι θος π νης ρουσα,
ς μο εχεσθαι Δελφινί*: ατρ βωμς       
ατς Δελφίνιος* κα πόψιος σσεται αεί.
δειπνσαί τ' ρ' πειτα θο παρ νη μελαίν
κα σπεσαι μακάρεσσι θεος, ο λυμπον χουσιν.
ατρ πν σίτοιο μελίφρονος ξ ρον σθε,
ρχεσθαί θ' μ' μο κα ηπαιήον' είδειν,       
ες κε χρον κησθον, ν' ξετε πίονα νηόν.

ς φαθ': ο δ' ρα το μάλα μν κλύον δ' πίθοντο.
στία μν πρτον κάθεσαν, λσαν δ βοείας,
στν δ' στοδόκ πέλασαν προτόνοισιν φέντες:
κ δ κα ατο βανον π ηγμνι θαλάσσης.       
κ δ' λς πειρόνδε θον ν ν' ρύσαντο
ψο π ψαμάθοις, π δ' ρματα* μακρ τάνυσσαν:
κα βωμν ποίησαν π ηγμνι θαλάσσης:
πρ δ' πικαίοντες πί τ' λφιτα λευκ θύοντες
εχονθ', ς κέλευε, παριστάμενοι περ βωμόν.       
δόρπον πειθ' ελοντο θο παρ νη μελαίν
κα σπεσαν μακάρεσσι θεος, ο λυμπον χουσιν.
ατρ πε πόσιος κα δητύος ξ ρον ντο,
βάν ' μεν: ρχε δ' ρα σφιν ναξ Δις υἱὸς πόλλων,
φόρμιγγ' ν χείρεσσιν χων, ρατν κιθαρίζων,       
καλ κα ψι βιβάς*: ο δ ήσσοντες ποντο
Κρτες πρς Πυθ κα ηπαιήον' ειδον,
οοί τε Κρητν* παιήονες, οσί τε Μοσα
ν στήθεσσιν θηκε θε μελίγηρυν οιδήν.
κμητοι* δ λόφον προσέβαν ποσίν, αψα δ' κοντο        
Παρνησν κα χρον πήρατον, νθ' ρ' μελλον
οκήσειν πολλοσι τετιμένοι νθρώποισι:
δεξε δ' γων δυτον ζάθεον κα πίονα νηόν.

τν δ' ρίνετο* θυμς ν στήθεσσι φίλοισι:
τν κα νειρόμενος Κρητν γς ντίον ηδα:  

να, ε δ τλε φίλων κα πατρίδος αης
γαγες: οτω που τ σ φίλον πλετο θυμ:
πς κα νν βιόμεσθα*; τό σε φράζεσθαι νωγμεν.
οτε τρυγηφόρος δε γ' πήρατος οτ' ελείμων,
στ' πό τ' ε ζώειν κα μ' νθρώποισιν πάζειν.   

τος δ' πιμειδήσας προσέφη Δις υἱὸς πόλλων:

νήπιοι νθρωποι, δυστλήμονες, ο μελεδνας
βούλεσθ' ργαλέους τε πόνους κα στείνεα θυμ:
ηίδιον πος+ μμ' ρέω κα π φρεσ θήσω,
δεξιτερ μάλ' καστος χων ν χειρ μάχαιραν,       
σφάζειν αε μλα: τ δ' φθονα πάντα παρέσται,
σσα τ' μοί κ' γάγωσι περικλυτ φλ' νθρώπων:
νην δ προφύλαχθε, δέδεχθε δ φλ' νθρώπων
νθάδ' γειρομένων κα μν θύν τε μάλιστα.
[δείκνυσθε θνητοσι: σ δ φρεσ δέξο θέμιστα.       
ε δέ τις φραδίς ο πείσεται, λλ' λογήσει]       
έ τι τηύσιον πος σσεται έ τι ργον       
βρις θ', θέμις στ καταθνητν νθρώπων,
λλοι πειθ' μν σημάντορες νδρες σονται,
τν π' ναγκαί δεδμήσεσθ' ματα πάντα.
ερηταί τοι πάντα: σ δ φρεσ σσι φύλαξαι.

κα σ μν οτω χαρε, Δις κα Λητος υέ:       
ατρ γ κα σεο κα λλης μνήσομ' οιδς.

Blog Widget by LinkWithin

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου