Δευτέρα, 23 Ιανουαρίου 2012

Ορφικός ύμνος Ωκεανού (θυμίαμα αρώματα)

Αρχαίο Κείμενο
Ὠκεανὸν καλέω, πατέρ᾽ ἄφθιτον, αἰὲν ἐόντα, ἀθανάτων τε θεῶν γένεσιν θνητῶν τ᾽ ἀνθρώπων, ὃς περικυμαίνει γαίης περιτέρμονα κύκλον• ἐξ οὗπερ πάντες ποταμοὶ καὶ πᾶσα θάλασσα καὶ χθόνιοι γαίης πηγόρρυτοι ἰκμάδες ἁγναί. κλῦθι, μάκαρ, πολύολβε, θεῶν ἅγνισμα μέγιστον, τέρμα φίλον γαίης, ἀρχὴ πόλου, ὑγροκέλευθε, ἔλθοις εὐμενέων μύσταις κεχαρημένος αἰεί.
Μετάφραση
Τον Ώκεανόν προσκαλώ, τον αθάνατον πατέρα, τον πάντοτε υπάρχοντα, την αρχήν των αθανάτων θεών και των θνητών ανθρώπων ο οποίος κυματίζει γύρω από την Γαία πού την περικυκλώνει. Από αυτόν προέρχονται όλοι οι ποταμοί καί όλη η θάλασσα και αι αγναί υποχθόνιοι ικμάδες της Γαίας πού ρέουν από τις πηγές. Άκουσε με, ώ μακάριε, πού παρέχεις πολλήν ευτυχίαν και είσαι το μεγαλύτερον εξαγνιστικόν μέσον των θεών, το αγαπητόν τέρμα της γης η αρχή του πόλου συ που έχεις ως δρόμο τα νερά. Είθε να έλθης με ευμένειαν παρέχων πάντοτε την χάριν σου είς τους μύστας.
Blog Widget by LinkWithin

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου