Παρασκευή, 20 Ιανουαρίου 2012

Ομηρικοί Ύμνοι - Εις Διόνυσον α’

Αρχαίο Κείμενο
οἱ μὲν γὰρ Δρακάνῳ σ᾽, οἱ δ᾽ Ἰκάρῳ ἠνεμοέσσῃ φάσ᾽, οἱ δ᾽ ἐν Νάξῳ, δῖον γένος εἰραφιῶτα, οἱ δέ σ᾽ ἐπ᾽ Ἀλφειῷ ποταμῷ βαθυδινήεντι κυσαμένην Σεμέλην τεκέειν Διὶ τερπικεραύνῳ, ἄλλοι δ᾽ ἐν Θήβῃσιν ἄναξ σε λέγουσι γενέσθαι ψευδόμενοι• σὲ δ᾽ ἔτικτε πατὴρ ἀνδρῶν τε θεῶν τε πολλὸν ἀπ᾽ ἀνθρώπων κρύπτων λευκώλενον ῞Ηρην. ἔστι δέ τις Νύση ὕπατον ὄρος ἀνθέον ὕλῃ τηλοῦ Φοινίκης σχεδὸν Αἰγύπτοιο ῥοάων καί οἱ ἀναστήσουσιν ἀγάλματα πόλλ᾽ ἐνὶ νηοῖς. ὡς δὲ τάμεν τρία, σοὶ πάντως τριετηρίσιν αἰεὶ ἄνθρωποι ῥέξουσι τεληέσσας ἑκατόμβας. ἦ καὶ κυανέῃσιν ἐπ᾽ ὀφρύσι νεῦσε Κρονίων• ἀμβρόσιαι δ᾽ ἄρα χαῖται ἐπερρώσαντο ἄνακτος κρατὸς ἀπ᾽ ἀθανάτοιο, μέγαν δ᾽ ἐλέλιξεν Ὄλυμπον. ὣς εἰπὼν ἐκέλευσε καρήατι μητίετα Ζεύς. ἵληθ᾽ εἰραφιῶτα γυναιμανές• οἱ δέ σ᾽ ἀοιδοὶ ᾄδομεν ἀρχόμενοι λήγοντές τ᾽, οὐδέ πῃ ἔστι σεῖ᾽ ἐπιληθομένῳ ἱερῆς μεμνῆσθαι ἀοιδῆς. καὶ σὺ μὲν οὕτω χαῖρε Διώνυσ᾽ εἰραφιῶτα, σὺν μητρὶ Σεμέλῃ ἥν περ καλέουσι Θυώνην.
Μετάφραση
Άλλοι στο Δράκανον κι άλλοι στην ανεμόδαρτη Ικαρία λέν, άλλοι στη Νάξο, ω θείο γένος ειραφιώτη, κι άλλοι στον Αλφειό τον βαθυστρόβιλο ότι σε γέννησε κυοφορώντας σε η Σεμέλη για τον Δία τον φιλοκέραυνο, κι άλλοι στις Θήβες λένε ότι εσύ γεννήθηκες ψευδόμενοι, ενώ σένα ο πατέρας των ανθρώπων και των θεών σε γέννησε από τη λευκοχέρα Ήρα κρύβοντας σε, απ’ τους ανθρώπους μακριά. Υπάρχει κάποια Νύση όρος ψηλό κατάφυτο από δάσος απ’ τη Φοινίκη μακριά, σχεδόν στα ρείθρα της Αιγύπτου Κι αγάλματα πολλά θα στήσουνε γι’ αυτόν μες στους ναούς. Κι όταν στα τρία σε τεμάχισε, στις τριετηρίδες πάντοτε θα θυσιάζουνε σε σένα οι άνθρωποι εκατόμβες τελεσφόρες. Είπε και με τα μαύρα του τα φρύδια συγκατένευσε ο Κρονίων, και τότε βόστρυχοι θεϊκοί κυμάτισαν απ’ του άνακτα το αθάνατο κεφάλι, και τον μεγάλον Όλυμπο τον τράνταξε. Έτσι μιλώντας πρόσταξε ο συνετός ο Ζεύς με το κεφάλι του. Ελέησε μας ειραφιώτη γυναικομανή, κι εμείς οι αοιδοί με σε αρχινώντας και τελειώνοντας υμνούμε, και δυνατόν δεν είναι εσένα λησμονώντας ιερή ωδή να θυμηθούμε. Έτσι κι εσύ λοιπόν χαίρε Διόνυσε ειραφιώτη με τη μητέρα σου Σεμέλη που την καλούν και Θυώνη.
Blog Widget by LinkWithin

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου